تبلیغات

بهترین شعرهای انتخابی من - مطالب اسفند 1392
 
بهترین شعرهای انتخابی من
درباره سایت


اشعار گوناگون برگزیده برای شما

مدیرسایت : محمدرضا علی پور ایوری
مطالب اخیر
نظرسنجی
برای سلامتی وتعجیل درفرج آن حضرت (عج) وشرکت درختم صلوات انتخاب کنید








برچسبها
پنجشنبه 29 اسفند 1392 :: نویسنده : محمدرضا علی پور ایوری

چند غزل از امام خمینی(ره)

خال لب

من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم

چشم بیمـار تـو را دیـدم و بیمــــار شدم 

فـارغ از خود شدم و كـوس اناالحق بزدم

همچــــو منصـــــور خـریدار سر دار شدم 

غــم دلدار فكنده است به جــانم، شررى

كه به جـــــــان آمــدم و شهره بازار شدم 

درِ میخــــانه گشایید به رویم، شب و روز

كه من از مسجد و از مدرسه، بیزار شدم 

جامــــه زهـــد و ریا كَنـــدم و بر تن كردم

خـــرقه پیر خــــراباتى و هشیــــار شدم

واعــــظ شهــــــر كه از پند خود آزارم داد

از دم رند مــــى آلـــــوده مــددكار شدم 

بگـــــذارید كه از بتكــــده یادى بكـــــنم

مــن كه با دست بت میكده بیدار شدم

 

جان جهان

به تو دل بستم و غیر از تو كسى نیست مرا

جُز تو اى جان جــــهان، دادرسى نیست مرا

عاشق روى تــوام، اى گل بــــى مثل و مثال

به خدا، غیر تو هــرگز هـــــوسى نیست مرا

بـــا تو هستم، ز تو هـــــرگز نشدم دور؛ ولى

چه توان كرد كه بانگ جــــــرسى نیست مرا

پــــرده از روى بینداز، به جان تــــــــو قســم

غیـــر دیــــدار رخت مــــــلتمسى نیست مرا

گر نباشى بـــرم، اى پـــردگى هرجــــــــایى

ارزش قدس چــــــو بـــال مگسى نیست مرا

مــــده از جنت و از حــــــــــور و قصورم خبرى

جز رخ دوست نظــر سوى كسى نیست مرا

 

شرح جلوه

دیـــده‏اى نیست نبینــــد رخ زیبـــــــــاى تــــو را

نیست گـوشـــى كه همـــــى‏نشنود آواى تـو را

هیچ دستـــى نشـــــود جـــز بـر خـــوان تو دراز

كـــس نجـــوید به جهـــــــان جـز اثر پـــاى تو را

رهـــرو عشقــــــــم و از خــرقه و مسند بیـــزار

به دو عالـــــــــــم ندهـــم روى دل آرای تـــو را

قـــامت ســـــرو قـــــــدان را بـــه پشیزى نخرد

آنكـــه در خــــــــــــــواب ببیند قـــد رعناى تو را

به كجـــا روى نمـــاید كــــــه تواش قبله نه‏اى؟

آنكـــه جوید به حـــــــرم، منزل و مــــاواى تو را

همه جا منزل عشقست؛كه یارم همه جاست

كــــور دل آنكــــه نیابد به جهـــان، جــــاى تو را

بـــا كـــه گویم كه ندیده است و نبیند به جهان

جــــــز خــــم ابـــــرو و جــــز زلف چلیپاى تو را

دكــــــه علـــــم و خرد بست، درِ عشق گشود

آنكـــه مــــى‏داشت به سر علّت سـوداى تو را

بشكنــــــم این قلــــــم و پــــــاره كنم این دفتر

نتـــــوان شـــــرح كنـــم جلـــــوه والاى تــــو را

 

عاشق دلسوخته

پــــــــرده بردار ز رخ، چهـــره‏گشا ناز بس است

عــــــاشق ســوخته را دیدن رویت هوس است

دست از دامنت اى دوست، نخـــواهم برداشت

تا مــــــن دلشــده را یك رمق و یك نفس است

همــــــــه خوبان برِ زیبایى‏ات اى مایــــه حُسن

فى‏المثل، در برِ دریاى خروشان چو خس است

مـــــرغ پــــر سوختــه را نیست نصیبـــى ز بهار

عـــرصـه جولانگه زاغ است و نواى مگس است

داد خواهـــــم، غم دل را به كجا عرضه كنـــــم؟

كه چو من دادستان است و چو فریاد رس است

این همـــــــه غلغل و غوغـــا كه در آفاق بــــــوَد

ســـوى دلـــــدار، روان و همه بانگ جرس است

 

فتوای من

سر كوى تو، به جان تــو قسم! جاى من است

به خـــــــــم زلف تو، در میكده ماواى من است

عارفانِ رخ تو جملــــــــــــــــه ظلومند و جهــول

این ظلومىّ و جهولى، سر و سوداى من است

عاشـــق روى تـــو حسرت زده اندر طلب است

ســــــر نهادن به سر كوى تو، فتـواى من است

عالـــــــم و جاهل و زاهد، همــــه شیداى تواند

این نه تنهـــــــــــــا رقم سرّ سویداى من است

رخ گشـــــــا، جلوه نما، گوشه چشمـــــى انداز

این هــــــــــواى دل  غمدیده شیــداى من است

مسجد و صومعـــــــــه و بتكــــــده و دیر و كنیس

هر كجا مــــــــــــى‏گذرى، یاد دل‏آراى من است

در حجابیـــــم و حجـــــــــابیم و حجابیم و حجاب

این حجاب است كه خـــود، راز معماى من است

 

محفل دلسوختگان 

عاشقم، عاشق و جز وصل تو درمانش نیست

كیست كایــن آتش افــروخته در جانش نیست؟

جـــــز تو در محفل دلسوختگان، ذكــرى نیست

ایــن حدیثـــى‏است كه آغازش و پایانش نیست

راز دل را نتــــــــوان پیش كســى بـــــــاز نمــود

جـز بــرِ دوست، كه خود حاضر و پنهانش نیست

بـــــا كــــــــــه گویم كه بجز دوست نبیند هـرگز

آنكـــه اندیشـــــه و دیــــــدار به فرمانش نیست

گــــــــوشه چشــــم‏گشـا، بر منِ مسكین بنگر

نـــــاز كن نــــــاز، كه این بادیه سامانش نیست

ســــر خُـــــم بـــــاز كن و ساغـــــر لبـــریزم ده

كه بجـــــــز تــــــو، سر پیمانه و پیمانش نیست

نتــــــوان بست زبـــــــانش ز پــــــــریشان‏گویى

آنكـــــــــــه در سینه بجز قلب پریشانش نیست

پــــــاره كــــــــن دفتر و بشكن قلـــم و دم دربند

كه كسى نیست كه سرگشته و حیرانش نیست

 

حسرت روی

امـــشب از حسرت رویت، دگر آرامـم نیست

دلــم آرام نگیــــــرد كـــــــــــه دلاَّرامم نیست

گــــــردش بــاغ نخواهم،  نروم طَرْف چمــــن

روى گلــــــــزار نجویـــــم كه گلندامم نیست

مـــــــــن از آغاز كــــه روى تو بدیدم گفتــــم

در پـــــى طلعت این حوروش، انجامم نیست

من به یك دانـــه، به دام تـــو به خـــود افتادم 

چه گمان بود كه در ملك جهان دامم نیست؟

خـــــــاك كویش شـــوم و كامْ طلبكــار شوم

گــرچه دانم كه از آن كامْ طلب، كامــم نیست

همـــــه ایّام چـو "هنـــــدى" سر راهش گیرم

گـــــر چــــه توفیقِ نظــر در همه ایامم نیست

 

طبیب عشق 

غـــــــــــم دل با كه بگویم كه مرا یـارى نیست

جز تـــــــــو اى روحِ روان، هیچ مددكارى نیست

غم عشق تو به جان است و نگویم به كســى

كه در این بــــــــادیه غمزده، غمــخوارى نیست

راز دل را نتوانــــــــــــــــــم به كســى بگشایم

كه در این دیــــــــــــر مغان رازنگهــدارى نیست

ساقى، از ساغـــــر لبـــــریز ز مـــــى دم بـربند

كه در این میكـــــده مى‏زده، هشیــارى نیست

درد من، عشق تــــــو و بستر مـــن؛ بستر مرگ

جز تواَم هیچ طبیببــــــى و پــــــرستارى نیست

لطف كن، لطف و گـــــــذر كــــن به سر بـــالینم

كه به بیمــــــــــارى من جان تو، بیمــارى نیست

قلـــــــــم ســـــرخ كشم بر ورق دفتـــــــر خویش

هان كه در عشق من و حُسن تو، گفتارى نیست

 

عشق دلدار 

چشم بیمــــــار تو اى مى زده، بیمارم كرد

حلقــــــــــــه گیسویت اى یار، گرفتارم كرد

سرو بستاـــــــــنِ نكویى، گل گلــزار جمال

غمــــــــزه ناكرده، ز خوبان همه بیزارم كرد

همه مى‏زدگــــــان هوش خـود از كف دادند

ساغر از دست روانبخش تو، هشیـــارم كرد

چه كنم؟ شیفتـه‏ام، سوختــــه‏ام، غمزده‏ام

عشــــــــوه ات، واله آن لعل گهر بارم كــــرد

عشق دلـــــدار چنان كـــــرد كه منصورمنش

از دیـــــــــــــارم به در آورد و ســــــر دارم كرد

عشقت از مـــــــدرسه و حلقـه صوفى راندم 

بنده حلقــــــــــــه به گـــــــوش در خمّارم كرد

بــــــــــــاده از ساغرِ لبریز تو، جــاویدم ساخت

بوســـــه از خاك درت، محـــــــــرم اسرارم كرد

 

روز وصل 

غم مخور، ایّام هـــــجران رو به‏پایان مــى‏رود

این خمـارى از سر ما مـى‏گساران مــــى رود

پــــرده را از روى ماه خویش، بالا مــــــــى‏زند

غمزه را سر مى‏دهد، غم از دل و جان مى‏رود

بلبل انـــدر شاخسار گل هویدا مـــــــــى‏شود

زاغ بـــا صـــد شرمســـارى از گلستان مى‏رود

محفل از نــــور رخ او نورافشان مــــــــــى‏شود

هر چـــه غیـــر از ذكــر یار، از یاد رندان مى‏رود

ابرها از نـور خـورشید رخش پنهــــــــــان شوند

پــــرده از رخســــار آن سرو خـــرامان مـى‏رود

وعــــــــــده دیــدار نزدیك است، یاران مژده باد

روز وصلش مـــــــى رسد، ایّام هجران مى‏رود




ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : چند غزل از امام خمینی(ره)،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 29 اسفند 1392 :: نویسنده : محمدرضا علی پور ایوری

شعر از شهریار درباره سیزده بدر

یار و همسر نگرفتم که گرو بود سرم

تو شدی مادر و من با همه پیری پسرم

تو جگر گوشه هم از شیر بریدی و هنوز

من بیچاره همان عاشق خونین جگرم

خون دل میخورم و چشم نظر بازم جام

جرمم این است که صاحبدل و صاحبنظرم

منکه با عشق نراندم به جوانی هوسی

هوس عشق و جوانیست به پیرانه سرم

پدرت گوهر خود تا به رز و سیم فروخت

پدر عشق بسوزد که در آمد پدرم

عشق و آزادگی و حسن و جوانی و هنر

عجبا هیچ نیرزید که بی سیم و زرم

هنرم کاش گره بند زر و سیمم بود

که به بازار تو کاری نگشود از هنرم

سیزده را همه عالم به در امروز از شهر

من خود آن سیزدهم کز همه عالم به درم

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم

گاهی از کوچه معشوقه خود می گذرم

تو از آن دگری رو که مرا یاد توبس

خود تو دانی که من از کان جهانی دگرم

از شکار دگران چشم و دلی دارم سیر

شیرم و جوی شغالان نبود آبخورم

خون دل موج زند در جگرم چون یاقوت

شهریارا چکنم لعلم و والا گهرم

سیزده بدر

به گزارش باشگاه خبرنگاران؛در این روز كه‌ پایان‌ دوره‌ نوروزی‌ تلقی‌ می‌ شود، مردم‌ در دشت‌ و بیابان‌ و در فضای‌ سبز بهاری‌ گرد می‌ آیند و به‌ شادی‌ می ‌پردازند. در این‌ روز پایانی‌ نیز چون‌ روزهای‌ دیگر عید، خوراكی‌ ویژه‌ همچون‌ آش‌ رشته‌ و دیگر خوراك های‌ سبزی‌ دار می ‌پزند. گندم هایی‌ را كه‌ برای‌ سفره‌ هفت‌ سین‌ رویانیده‌اند با خود به‌ صحرا می‌ برند و با انداختن‌ آن‌ در جوی‌ و رود و بیرون‌ از خانه‌ نحسی‌ سیزده‌ را كه‌ یا به‌ آن‌ معتقدند و یا بنا به‌ رسم‌ كهن، آن‌ را خوش ‌یمن‌ تلقی‌ نمی‌ كنند از خود و خانواده‌ دور می‌ سازند.

رسوم جشن سیزده بدر
بسیاری‌ از مردم‌ به‌ نحسی‌ عدد سیزده‌ نه ‌تنها اعتقادی‌ ندارند بلكه‌ در اساس تأثیر عددی‌ خاص‌ را در سرنوشت‌ خود مؤثر نمی‌دانند اما این‌ باور كه‌ در قدیم‌ عدد سیزده‌ را خوش ‌یمن‌ تلقی‌ نمی ‌كرده‌اند شاید به‌ این‌ دلیل‌ باشد كه‌ در طالع ‌نمای‌ نجومی، قدما معتقد بودند كه‌ آسمان‌ دوازده‌ برج‌ دارد و هر تولدی‌ كه‌ صورت‌ می ‌گیرد دارای‌ ستاره‌ای‌ در یكی‌ از دوازده‌ برج‌ است‌ و بنا براین اینكه كدام‌ ستاره‌ در كدام‌ برج‌ قرار گرفته، طالع‌ و خوی‌ فرد متولد شده‌ شكل‌ می ‌گیرد و خارج‌ از دوازده‌ برج‌ كه‌ عدد سیزده‌ است ،نابجا و نحس‌ به‌ شمار می ‌آمده‌ است. در هر حال‌ اكنون‌ دیگر نحسی‌ عدد سیزده‌ مورد پذیرش‌ همگان‌ قرار ندارد و بیشتر جنبه‌ خرافی‌ دارد.
گروهی از مردم معتقدند كه برای دور‌كردن نحسی این روز باید از خانه خارج شوند و سیزده بدر كنند تا نحسی روز در طبیعت به در شود. در این روز سبزه‌ها سبز شده را كه چند روز اول سال نو مهمان سفره هفت سین بوده به آب روان می‌سپارند. خوراكی های باقیمانده نوروز، به مصرف می‌رسد، بساط بازیهای دسته‌جمعی پهن است.
روز سیزدهم، كمتر كسی در منزل می‌ماند. در ساعت اول روز خیابانها شلوغ و پر‌رفت و آمد است. پاركها مناظر طبیعی اطراف شهر پذیرای میلیونها زن و مردم و جوان و پیر و كودك است. خانواده‌ها با صفا و صمیمیت در كنار هم می‌نشینند و گل می‌گویند و گل می‌شنوند. مردمی كه در طول سال در هیاهوی شهر پی نام و نان هستند و با هم روابطی سرد و خشك دارند در این روز تغییری در رفتارشان روی می‌‌دهد همه مهربان و شادمان هستند. گویی بهترین روز سال همین روز است. هر‌چند گروهی آن را نحس می‌شمارند اما در این روز همه چیز و همه كس رنگ شادی دارد.

سیزده‌بدر نحس است یا مبارك؟
گروهی چنین بیان می‌دارند كه روز سیزده هر‌ماه در جدول سی روز ایران باستان به فرشته تیر یا تیشتر كه ستاره باران است،مربوط است و بسیار روز خجسته و مباركی است. در اعتقادات مردم ایران باستان روز سیزده بدربه هیچ وجه نحس نبوده است. در جدول مربوط به سعد و نحس روزها نیز روز سیزدهم مبارك آمده است.
مردم ایران باستان در مورد این روز معتقد بودند كه جمشید شاه (بنیانگذار نوروز) روز سیزده نوروز را در صحرای سبز و خرم، خیمه و خرگاه برپا می‌كرد و بار عام می‌داد. چندین سال متوالی این كار را انجام داد كه در نتیجه این مراسم در ایران زمین به صورت سنت و مراسم درآمد.
در تحلیلی دیگر این‌طور بیان می‌گردد كه ایرانیان پس از دوازده روز جشن‌گرفتن و شادی‌كردن كه به یاد دوازده ماه از سال است، روز سیزدهم نوروز را كه فرخنده است به باغ و صحرا می‌رفتند و شادی می‌كردند و در حقیقت بدین ترتیب رسمی‌بودن دوره نوروز را به پایان می‌رسانیدند.
در تحلیل دیگری چنین بیان می‌گردد كه اعتقاد به عمر 12‌هزار ساله جهان نزد زرتشتیان، تحت تأثیر نجوم بین‌النهرین است كه معتقد بودند هر‌یك از دوازده اختر كه خود به یكی از برج های دوازده‌گانه حاكم است، هزار سال به جهان حكومت خواهد كرد. بدین روی عمر جهان دوازده هزار سال است و در پایان دوازده هزار سال، آسمان و زمین درهم خواهد شد.
بنا براین اصل اعتقاد به دوازده هزار سال و دوازده ماه سال تأثیر معتقدات بابلی است. پس از دوازده هزار سال، آشفتگی آغازین باز می‌گردد پس جشنهای دوازده روز در فروردین آغازسال با سال دوازه ماهه و دوره دوازده هزار ساله عمر جهان مربوط است. انسان آنچه را در این دوازده روز پیش می‌آمد، سرنوشت سال خود می‌انگاشت. از پیش از نوروز انواع دانه‌ها را می‌كاشتند و هر دانه‌ ای كه در طی این دوازده روزه بهتر و بیشتر رشد می‌كرد آن دانه را برای كاشت آن سال به‌كار می‌بردند و گمان داشتند اگر روزهای نوروزی به اندوه بگذرد همه سال به اندوه خواهد گذشت.
درادامه آمده است: 12‌روز فروردین نماد همه سال بود و چون پس از 12‌هزار سال عمر ، آشفتگی نخستین باری دیگر باز می‌گشت پس در پایان دوازده روز نیز یك روز نشان آشفتگی نهایی و پایان سال را بر خود داشت.

علف یا سبزه گره زدن
یكی از كارهای روز سیزده‌بدر، علف گره‌زدن است.در‌مورد سابقه این رسم می‌گویند كه مربوط به فرزندان كیومرث یعنی اولین زوج یا اولین پدر و مادر (مشیه و مشیانه)است. زرتشتیان معتقدند چون این دو با هم ازدواج كردند، دو شاخه «مورد» را گره زدند و پایه ازدواج خود را بنا نهادند و از آن زمان به بعد این رسم معمول گردید.




نوع مطلب :
برچسب ها : سیزده‌ بدر،
لینک های مرتبط :
جشن پوریم؛ رقص یهود در هولوکاست ایرانیان
از جشن پوریم چه می دانید؟ هولوکاست واقعی را یهودیان در کجا و علیه چه کسانی اجرا کردند؟ آیا از کشتار ده ها هزار ایرانی به دست یهودیان اطلاعی دارید؟ آیا روز "13 بدر" نوروز و خروج از خانه ها ریشه در قتل عام ایرانیان باستان دارد؟ با گزارش ویژه مشرق از پایکوبی صهیونیست ها در سالروز کشتار ایرانیان همراه شوید.
مشرق-- به مناسبت روز سیزدهم فرودین و فرا رسیدن روز طبیعت و با توجه به استقبال مخاطبان از گزارش ویژه مشرق با عنوان  "جشن پوریم" که به زمینه های وقوع تاریخی این روز و چگونگی نحسی این روز برای ایرانیان پرداخته بود، نگاهی دوباره به این رویداد تاریخی مهم می اندازیم.
جشن «پوریم» یکی از سنت‌های قدیمی قوم یهود است که در دهه‌های اخیر و پس از تشکیل رژیم جعلی اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی، رنگ و بوی متفاوتی به خود گرفته است. این به اصطلاح جشن که همزمان با سیزدهمین روز از سال جدید خورشیدی برگزار می‌شود، در حقیقت جشن و پایکوبی بر خون ده‌ها هزار نفر از مردم ایران است که با توطئه و دسیسه دو یهودی نفوذی در دربار خشایارشاه کشته شدند.
نتانیاهو در جشن پوریم - 1999

در کتاب عهد عتیق درباره این داستان آمده است: «شاه ایران زمین که در پایان جشن ۱۸۰ روزه از باده نوشی بدمست شده بود، در هنگام بدمستی، شهبانو "وشتی" را می‌طلبد تا او را به اغیار بنمایاند. ملکه از این دستور گستاخانه شاه سر باز می‌زند و شاه خشمگین، او را از شهبانویی ساقط می‌كند و او را به دست جلاد می سپارد.

یهودیان که در سراسر ایران، نفوذ فراوان داشتند، جسارت‌شان به جایی رسیده بود که از دادن مالیات و خراج استنکاف می‌كردند و این استنکاف موجب شده بود که «‌هامان» صدراعظم خشایارشاه علیه آنان بشورد و آنان را در تنگنا قرار دهد و یا حتی دستور قتل برخی از آنان را صادر كند، البته یهودیان در برخی کتاب‌های خود می‌گویند: "مردخای" که پیشوای دینی یهودیان در عصر خشایارشاه بوده، وقتی حاضر به تعظیم در مقابل ‌هامان نمی‌شود، او و اتباعش مورد غضب‌هامان قرار گرفته و تهدید به مرگ می‌شوند. 

یهودیان که به صورت غیررسمی در دربار شاه نفوذ داشتند، چاره می‌اندیشند و از این فرصت استفاده کرده و دخترکی یهودی به نام «اِستِر» را به عنوان ملکه و شهبانوی کشور به پادشاه معرفی می‌کنند و به او نیز توصیه می کنند که یهودی بودن خود را پنهان کند.

استر، دخترک یهودی که با پنهان کردن هویت یهودی اش، به دربار خشایارشاه راه یافت و مقدمات کشتار ایرانیان را فراهم کرد 

فاحشه‌گری حلال در یهودیت

در سال ۲۰۱۰ یک خاخام یهودی در اسرائیل با اشاره به واقعه پوریم و استر، اعلام کرد جاسوسان زن سازمان موساد مجاز به انجام هر گونه عمل جنسی با دشمنان برای انجام ماموریت خود هستند؛ همانگونه که استر هویت یهودی خود را پنهان کرد و با یک دشمن ایرانی یعنی اخشورش (خشایارشاه) ازدواج کرد و با این کار ملت یهود را نجات داد.
 این مورد یکی از موفق ترین عملیات نفوذ زنان جاسوس یهودی در میان مقامات کشورهای دیگر به شمار می رود که با استفاده از زیبایی ظاهر و به خدمت گرفتن جذابیت های جنسی، توطئه های قوم یهود را اجرا کردند و می کنند.

شاه سست عنصر نیز وقتی زیبایی او را می‌بیند، شیفته او شده و او را به عنوان ملکه تمام ایرانیان برمی گزیند، بدون آنکه بداند او یهودی است و یا برادرزاده «مردخای» رهبر مذهبی یهودیان ایران است. اِستِر ملکه ایران می‌شود و با نقشه‌های «مردخای» عموی خود، صدراعظم خشایارشاه یعنی هامان را از تخت صدر اعظمی به زیر کشیده و بر دار می‌كند و به همراه ۱۰ پسرش به مرگ محکوم می‌کند.

ضیافت شام استر برای هامان در حضور خشایارشاه

در این ضیافت استر خواستار مجازات هامان بدلیل دشمنی با یهودیان شد

نقاش: ژان ویکتور (قرن 17)

یهودیان حاکم بلامنازع دربار هخامنشی می‌شوند و البته آنان در برخی کتب خود آورده‌اند که ‌هامان در نزد مردخای توبه كرده است که تواریخ دیگر گواهی قتل وی توسط یهودیان را می‌دهند. یهودیان چون بر بلاد ایران حاکم شدند، از پادشاه، سه روز مهلت خواستند تا مخالفان پارسی و ایرانی یهودیان را بکشند و در این سه روز، بیش از 77  هزار ایرانی توسط یهودیان قتل عام شدند و در برخی نقل‌ها، این تعداد تا 500 هزار نفر نیز عنوان شده است.

از آن زمان تا کنون، این روز به عنوان "عید یهودیان" زنده نگاه داشته شده و هر سال یهودیان سراسر جهان در این روز مراسم مختلفی از قبیل روزه گرفتن، برپایی جشن و پایکوبی، نوشیدن شراب و افراط در مستی، دادن هدیه به یکدیگر و ... گرامی می دارند.


عید پوریم 2012 

تل آویو  - بیت المقدس

اما در سرزمین های اشغالی، پوریم رنگ و بوی دیگری دارد که در ادامه و به تفصیل به آن پرداخته خواهد شد.

واقعه تاریخی؛ هولوکاست ایرانیان به دست یهودیان

در زمان خشایارشاه، یهودیان جزء اقلیت های مذهبی ایران بودند و همواره سعی در نفوذ در دربار شاه ایران داشتند. هامان صدراعظم خشایارشاه بدلیل نافرمانی یهودیان از دستورات و قوانین پادشاهی، از عدم پرداخت مالیات و سرپیچی از فرمان پادشاه این قوم ابراز نگرانی می کند و پادشاه را در جریان توطئه های یهودیان قرار می دهد و  از پادشاه می خواهد تا پیش از آنکه این قوم علیه تاج و تخت شاه اقدامی کنند، با توطئه این قوم مقابله کند.

مردخای رهبر یهودیان آن زمان ایران سرانجام با دسیسه های فراوان و فرستادن یکی از دختران یهودی به دربار، او را جانشین شهبانوی ایران که به جرم سرپیچی از دستور گستاخانه خشایارشاه برای نمایان کردن زیبایی های خود برای حاضرین در دربار شاه برکنار شده بود، می کند.


 مردخای و استر

نقاش: آرنت دی گلدر (قرن 17)

با ورود "استر" دخترک جوان زیباروی یهودی به دربار، مردخای به راحتی نقشه های شوم خود را بوسیله استر و اغوای شاه ایران اجرا می کند. هامان نیز شاه را از توطئه مردخای آگاه می سازد و پادشاه دستور بر دار کردن مردخای را صادر می کند. اما استر که به شدت بر روی شاه سست عنصر تسلط یافته بود، با خائن جلوه دادن هامان و اینکه وی توطئه کشتن شاه را در سر دارد، هامان را بر دار می کنند.


وشتی، شهبانوی ایرانی
وشتی از دستور خشایارشاه برای نمایان کردن زیبایی هایش برای مهمانان شاه خودداری کرد و به دست جلاد شاه کشته شد

نقاش: ادوین لانگ (قرن 19)

توطئه استر و مردخای با کشتن هامان پایان نمی پذیرد و  آنها حکم قتل هر 10 پسر هامان را نیز از پادشاه ایران می گیرند و در قدم بعدی 10 پسر هامان نیز کشته می شوند.

اوج دشمنی یهودیان با ایرانیان پس از کشتن هامان و 10 پسرش آنجا بیشتر آشکار می شود که استر و مردخای با کشته شدن پسران هامان نیز راضی نشده و اجساد آن ها را در شهر بر دار می کنند تا میان ایرانیان رعب و وحشت ایجاد کرده و ناگفته سرنوشت دشمنان و مخالفان یهودیان را به نمایش بگذارند.

هامان به جز این 10 پسر، یک فرزند دختر نیز داشت که پیش از کشته شدن، خود کشی می کند.

کشتار نیمی از جمعیت ایران

پس از کشتن هامان، یهودیان مهاجر ساکن در ایران که اینک در دربار نیز راه یافته بودند، به هجوم به شهرهای ایران، دست به قتل عام گسترده ایرانیان می زنند. در 127 استان ایران آن زمان، طی دو روز بیش از 77 هزار ایرانی - و به روایتی دیگر 500 هزار نفر - کشته می شوند.

در کتب مربوط به یهودیان از جمله کتاب استر، یهودیان به کشتار 80 هزار ایرانی اعتراف می کنند اما محققان مستقل این رقم را تا 500 هزار نفر ذکر کرده اند.

در آن زمان ایران نزدیک به 800 هزار نفر جمعیت داشته و با احتساب 500 هزار نفر، بیش از نیمی از جمعیت آن روز ایران به دست یهودیان قتل عام می شوند.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 27 اسفند 1392 :: نویسنده : محمدرضا علی پور ایوری

هر که در سینه دلی داشت به دلداری داد
دل نفرین شده ی ماست که تنهاست هنوز

...........................................

گریه کردم اشک بر داغ دلم مرهم نشد
ناله کردم ذره ای از دردهایم کم نشد 
در گلستان بوی گل بسیار بوییدم ولی
 از هزاران گل گلی همچون شما پیدا نشد

شکلک های محدثه



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : چند شعر بسیار زیبا، عکس متحرک،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 26 اسفند 1392 :: نویسنده : محمدرضا علی پور ایوری

ای دو چشمت سبزه زاران ، گریه ات اشك بهاران

می روم غمگین و نالان ،  بهر من اشكی میفشان

ای سرا پا مهربانی ،ای نگاهت آسمانی


در دل نامهربانم ، شوق ماندن می نشانی


ترسم آخر در كنارم ، خسته و آزرده گردی


با همه خوبی و پاكی ، در خزان پژمرده گردی


می روم تا نشنوم آواز باران دو چشمت


می روم چون می هراسم شعله ای افسرده گردی


ای كه در خوبی و پاكی چلچراغ آسمانی


قلب سردم را چه بی حاصل به سویت می كشانی


عاشق و چشم انتظاری ، پاك و روشن چون بهاری


هر چه گفتم باورت شد ، حیف از احساسی كه داری


چشمه ای خشك و سیاهم ، خسته ای گم كرده راهم


بگذر از من چون كه دیگر ، زشت و سر تا پا گناهم


ترسم آخر در كنارم ، خسته و آزرده گردی


با همه خوبی و پاكی ، در خزان پژمرده گردی


می روم تا نشنوم آواز باران دو چشمت


می روم چون می هراسم شعله ای افسرده گردی

ای كه در خوبی و پاكی ،  چلچراغ آسمانی


قلب سردم را چه بی حاصل به سویت می كشانی


قصه تلخ مرا كاش از نگاهم خوانده بودی


من گنه كارم تو خوب و مهربانی ,مهربانی




ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : ای دو چشمت سبزه زاران، گریه ات اشك بهاران،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 26 اسفند 1392 :: نویسنده : محمدرضا علی پور ایوری

بیا که در غم عشقت مشوشم بی تو
بیا ببین که در این غم چه نا خوشم بی تو

شب از فراق تو می نالم ای پری رخسار

چو روز گردد گویی در آتشم بی تو

دمی تو شربت وصلم نداده ای جانا

همیشه زهر فراقت همی کشم بی تو

اگر تو با من مسکین چنین کنی جانا

دو پایم از دو جهان نیز درکشم بی تو

پیام دادم و گفتم بیا خوشم می‌دار

جواب دادی و گفتی که من خوشم بی تو

 



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : بیا که در غم عشقت،
لینک های مرتبط :

همه روز روزه بودن ، همه شب نماز کردن 
همه ساله از پی حج سفر حجاز کردن

شب جمعه ها نخفتن به خدای راز گفتن 
ز وجود بی نیازش طلب نیاز کردن

به خدا قسم که کس را ثمر آن قدر نبخشد 
که به روی مستمندی در بسته باز کردن

شکلک های محدثه



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : عشق، یعنی دل من با دل تو جور شود،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 26 اسفند 1392 :: نویسنده : محمدرضا علی پور ایوری
ای آنکه از من، من تری، صد باغ را گلشن تری

در عرضه ی نور از رخت، مهتاب را روشن تری!

ای ماه سار شب فکن، خواهی اگر نازی کنی

بر بنده ات رحمی نما، از هر گلی سوسن تری!

آ و ببین تا عشوه ات جان از تنم بیرون کند

در عشوه بازی هان! که تو، آری زنان را زن تری!

ای تحفه بخش جان و تن، ای پادشاه هر وطن

ای پاسبان روح من، از کوه و در جوشن تری!

دانم نمی دانم همی، بی آنکه دیدارت کنم

زین سان چرا بشناسمت؟زیرا ز مه روشن تری

در وادی این بادیه، غمها به چشم پا رود

هر موجه ات تیغی شود، بر چشم ما سوزن تری!

جلاد را رحمی به دل آمد ز طبع شعر ما

حیران آن خاره دلم، دانم چرا سرزن تری!

چون در مرام کوی تو، دل دادگان صاحب دلند

زین رو همی سر می زنی، زین رو که تو رگ زن تری!

در کوی و برزن غیر تو، چشمی نبیند غیر تو

عالم ذلیل است غیر تو، هر کوی را برزن تری!

در هر زمان مجنون شدم، وانگه تو هم لیلی شدی

در هر زمان شیرین شوم، فرهاد را بیژن تری!



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : ای آنکه از من من تری،
لینک های مرتبط :
شب نام تو ناخواسته آمد به زبانم

 شد شان پر از شهد و عسل صبح، دهانم

حتما تو گذشتی  از این کوچه پایین

 بیخود که نرفته است به بالا ضربانم

 این حال خوش از عطر عبور تو اگر نیست

 از چیست که سر می رود از خون شریانم؟

 بگذار که موهای تو در باد برقصند

 تا کم نشود یک سر مو از هیجانم

 من منتظرم تا تو بیایی و همیشه

 از دست خیال تو خودم را برهانم

 تا کی بنشینی توو هی اشک بریزی

 تا کی بنشینم من و هی شعر بخوانم

 (بس می کنم از گفتن این پرت و پلاها

 تا تلخ نشه کام تو از طعم غزل هام

 من شاعر درباری چشمای تو هستم

 حاشا که بگیرم بجز از چشم تو الهام)

 از دست من و شعرم اگر چشم تو خیس ست

 لعنت به من و شعر من و دست و زبانم

 من شعر نگفتم که تو را گریه بگیرد

 بگذار بخشکد- به درک- طبع روانم!

بهروز یاسمی



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 15 اسفند 1392 :: نویسنده : محمدرضا علی پور ایوری

به دست خود درختی می نشانم

به پایش جوی آبی می كشانم

 

كمی تخم چمن بر روی خاكش

برای یادگاری می فشانم

 

درختم كم كم آرد برگ و باری

بسازد بر سر خود شاخساری

 

چمن روید درآنجا سبز و خرم

شود زیر درختم سبزه زاری

 

به تابستان كه گرما رو نماید

درختم چتر خود را می گشاید

 

خنك میسازد آنجا را ز سایه

دل هر رهگذر را می رباید

 

به پایش خسته ای بی حال و بی تاب

میان روز گرمی می رود خواب

 

شود بیدار و گوید ای كه اینجا

درختی كاشتی،روح تو شاداب





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 13 اسفند 1392 :: نویسنده : محمدرضا علی پور ایوری

DSC00721.jpg

 حـــرفی بزن سکوت دلــــــم را تکان بده

فرصت به عشق در دل بی همــزبان بده

پر می کشم به وسعتی از بیکــــرانه ها

از این قفس به بـــــــال و پرم آسمان بده

از گوشه هـای شرقی چشمـان روشنت

اشراقـــم از نهـــــایت یـک کهـــکشان بده

گل می دهـم به بوی بهـاری که می رسد

بغــض مــــرا به زخــــم شکفتن امــان بده

گفتی شبی شکســـته بیـــایـم بـه دیدنت

یک شب مــرا بـه خـلوت خـود آشیــان بده

اوج بـــلــوغ بــــاور بـغــض شـکســـتـه را

بــر قــــله هــای زخمـــی آتشفــشان بده

تا بشکــــفد شکـــــوه شکفتــن بـه بــاورم

یک پنــجره به سمت نگاهـــت زمــان بده

از این هـوای خســـته ی ابـری دلم گـرفت  

خـورشـــید من بیــا و خــودت را نشان بده

سید محمد رضا هاشمی زاده



ادامه مطلب


نوع مطلب : سیدرضا هاشمی، 
برچسب ها : خـورشـــید من بیــا و خــودت را نشان بده،
لینک های مرتبط :

DSC00545.jpg

ماییم و صد کلام و زبان‌های سوخته

 آشی نخورده لیک دهان‌های سوخته

1000000-7

بستیم یک خروس به مچ‌هایمان ولی

ماندیم در قفای زمان‌های سوخته 


امشب مبارک است که بر خوان کنار فقر
داریم یک بغل غم و نان‌های سوخته

عمری به جهد، سوختن و ساختن شده‌ است
بغضی فرونشسته به جان‌های سوخته

از غازیان مپرس چه میراث برده‌ایم
شمشیرهای کند و کمان‌های سوخته

احمدرضا رضایی



ادامه مطلب


نوع مطلب : رضایی، 
برچسب ها : ماییم و صد کلام و زبان‌های سوخته،
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 2 )    1   2   
آمار سایت
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
بهترین شعرهای انتخابی در وبلاک من


parsskin go Up

parsskin go Up